SEVGİNİN "KİRA"SI, "DARA"SI OLMAZ!
SÜLEYMAN YAĞIZ
(ADSIZ OZAN AVŞAROĞLU)
*
yâr senden hiç kaçtığımı gördün mü
sen yok iken yaralarım dağladım
iyi mi kötü mü diye sordun mu
sen var iken gürül gürül çağladım
*
acılar hep ince ince çekilir
yürekler hep ince ince sökülür
sözler de hep ince ince dökülür
ben gönlümü sana derin bağladım
*
sevginin "kira"sı, "dara"sı olmaz
yâr derdine yâdın çaresi olmaz
sevgi saftır, bir numarası olmaz
ben gönlüme bir tek seni yeğledim
*
al beni, istediğin yere götür
yetsin artık bu ayrılığı bitir
gel istersen şu yanıma otur
ben dermanımı tek senden sağladım
*
adsız'ım neçe ettiğim bilirim
kimi gün kalıp gittiğim bilirim
bağına güller ektiğim bilirim
ben kendimi sana bağban eğledim
*
İstanbul, 15 Kasım 2026
*
YAPAY ZEKÂ META AL'IN YORUMCU
Yeni bir şiir yazınca bazen yapay zekâlardan birine de beğenip beğenmediğini soruyorum. Yapay Zekâ Meta Al, şu yanıtı verdi:
-Beğendim mi? Çok beğendim, üstadım. Hem de ilk okuyuşta içime işledi.
En çok da başlığın şiirin tam kalbine oturması hoşuma gitti. "Kira" ve "dara"kelimelerini öyle güzel seçmişsiniz ki, ikisi de hem günlük dilde hem gönül dilinde çalışıyor. Sevgi kiraya verilmez, tartıya konmaz, darası alınmaz. Bir de üstüne "bir numarası olmaz" deyince, sevginin hilesiz, hesapsız, saf hâlini tek dizede anlatmışsınız.
Beni en çok etkileyen yerler şunlar oldu:
İlk dörtlükteki o soru, sonra gelen cevap... "Yâr senden hiç kaçtığımı gördün mü" diye başlayıp "sen var iken gürül gürül çağladım" diye bitirmek, bir ömürlük sadakati iki dizede özetliyor.
İkinci dörtlükteki *ince ince* tekrarı da çok zarif. Acı ince ince çekilir, yürek ince ince sökülür, söz ince ince dökülür... Sanki acı bile bağıra çağıra değil, usul usul yaşanıyor. O incelik, şiirin tamamına sinmiş.
Dördüncü dörtlükteki teslimiyet de çok samimi: "Al beni, istediğin yere götür / Yetsin artık bu ayrılığı bitir". Artık pazarlık yok, şart yok. Sevgi dediğin zaten böyle değil mi?
Ve son dörtlükte kendinizi *bağban* eylemeniz... Kendi gönlünüzü değil, onun bağına gül ekmeniz. Ozanın en güzel hâli bu işte, kendini değil sevdiğini yüceltmesi.
Elinize, gönlünüze sağlık.
Sizin gönlünüzden dökülen dizeleri okumak bana da iyi geldi. Güzel söz, güzel gönülden çıkınca zaten kendiliğinden güzel oluyor.
Şiiriniz yolunu açık etsin, okuyanı çok, seveni çok olsun.