Eskimeyen Yazılarım
ATATÜRKÇÜLÜK EKİNİ (*)
****
Büyük Önder Atatürk‘ü, sonsuzluğa uğurlayışımızın yıl dönümünde özlemle anıyor ve arıyoruz.
Saat dokuzu beş geçe, siren sesleriyle ulaştığımız duygusal / düşünsel yoğunluk bize, aşağıdaki alçakgönüllü dizeleri kaleme aldırdı:
Rakı da içtin / Tütün de içtin / Bilim sanat ektin / Uygarlık biçtin.
Kin içmedin / Kan içmedin / Barışı sevdin / Yağıdan (1) kaçmadın.
Şişirmedin avurdun / Bütün yurdu doyurdun / Yakıp yıkan cahilliğin / Dumanını savurdun.
Çocuğu rahleden aldın / Devriminle kutsandı kadın / İlkelerin ulus miladım / İnsanlık onuru, ATATÜRK adın.
ÇADIRI KORUYAMAMAK!
Atatürkçülükten uzaklaştıkça yaşamsal damarlarımız bir bir kopuyor.
Katılaşan yüreğimiz artık beynimize kan pompalamamaya başladı.
Belgesel filmlerdeki, yabanıl hayvanın dişlerini geçirdiği ceylan örneği paralize olmuşuz, bir tür felç geçiriyoruz.
“Acından kimse ölmemiş.” diye bir atasözümüz var, Türkçe sözlüklerde duruyor; 'insan yoksul olabilir, işsiz ve parasız kalabilir ama karnını doyurmanın mutlaka bir yolunu bulur' anlamında.
Ama, geçen hafta İstanbul ve Antalya’da, dörder kişilik iki aile açlıktan, yoksulluktan canına kıydı; ölenlerden biri iki, diğer yedi yaşındaki çocuklar.
Türkiye ekonomisinin durumu kötü, demek suç sayılacakmış. Bir ‘mazeteci’ (!), sanırız ellerini ovuşturarak bunu yazıyor. Tv’lerdeki sözüm ona tartışma izlencelerine bakıyoruz; her Allah’ın gecesi ekrana çıkarılan kimileri, bu kadın ‘mazeteci’ ile aynı Tanrı’nın çocukları! Kimi iyi niyetliler de tartışma uzadıkça onların dümen suyuna girmiyorlar mı, kahroluyoruz.
Durum, aşağıdaki kara mizah öyküsüne benziyor:
İngiliz yazar Sir Canon Doyle’un kahramanı Sherlock Holmes ile yardımcısı Dr. Watson, yıldızlı bir gecede, açık arazide sırtüstü uzanmış gökyüzüne bakıyorlarmış. Holmes:
— Söyle bakalım Watson, demiş; bu yıldızlı gökyüzü sana ne ifade ediyor?
Watson:
— Fizik bilimi açısından, dünyamızın uzayda bir nokta kadar yer kapladığını… Teolojik bakımdan, Tanrı’nın karşısında ne denli aciz yaratıklar olduğumuzu… Meteorolojik açıdan da yarın havanın güzel olacağını anlatıyor. Bilmem, göremediğim bir yönü var mı?
— Var ya, demiş Holmes; biz uyurken üstümüzden çadırı çalmışlar.
BİR SECCADELİK ‘VATAN’!
Yazının girişindeki şiirimizde “yurt”; Sherlock Holmes öyküsünde de “çadır” sözcüklerini rastgele kullanmadık.
“Çadır”, biz Türkler için yalnızca çadır demek değil.
Farsça “çader”in öz Türkçesi “yurt”; Arapça kökenli olanı da “vatan”.
Göçer, çadırını söküp her nereye taşıyorsa orası onun yeni vatanıdır.
Kaşgarlı Mahmut (1008 – 1105), “Divan-ı Lügat-it Türk”te şöyle diyor:
“İl kalır, törü kalmas.”
Yani, “vatanını terk edebilirsin; yeter ki töre’ni, gelenek ve göreneklerini terk etme”.
Aynı koşutlukta, Türklerin Müslümanlığı kabul etmesinden sonra egemen olan -kimilerimizce tekrar canlandırılmaya çalışılan- “ümmet” anlayışı:
“Seccadeni serdiğin yer, vatanındır.”
Bu durumda, rahmetlik şair Refik Durbaş‘tan esinle şunu söyleme hakkımız doğar:
“Misak-ı millî ne yana düşer usta?”
Nitekim, Mustafa Kemal Atatürk olmasa Türk ulus – devleti tarih sahnesine çıkamayacak; keza, yukarıdaki anlayış gereği Sevr Antlaşması‘nı seve seve kabullenecek ve yayılmacı Batı’nın seccademizi (!) sermemize izin verdiği avuç içi kadar bozkır parçasına “yurt” demeye razı olacaktık.
DİKTATÖR MÜYDÜ?
(...) Toplumumuzda Atatürk duyarlılığının tavan yaptığı 10 Kasım’ın üzerinden çok değil bir hafta geçsin, kimileri Büyük Önder‘e salvolarını kaldıkları yerden sürdüreceklerdir. Galiba en çok da Atatürk‘ün “diktatörlüğü” (!) üzerinden.
Peki, Büyük Önder sahiden diktatör müydü?
Tarihçi Cemal Kutay (1909 – 2006) “Ardında Kalanlar” adlı kitabında, bu savı çürütmek için çok ilginç bir gerçek öykücük (anekdot) aktarıyor (Cem Ofset yayını, sayfa 100).
Öykücük, özetle şöyle:
Cumhuriyetin ilk yıllarıydı. Bir yurttaşımız hakkında, Atatürk’e hakaretten soruşturma açılmıştı. Hakaret kişiye yönelik olduğundan, Atatürk’ten izin alınması gerekiyordu.
Büyük Önder, yurttaş aleyhine dava açılması için kendisinden izin isteyen bakana sordu:
— Ben ne yapmışım ona?
Adamın, sigara kâğıdı yokluğunda tütünü gazete kâğıdına sarıp içmek zorunda kalınca dudakları yanmıştı.
Atatürk, bakana:
— Siz hiç gazete kâğıdına tütün sarıp içtiniz mi?
Bakan hayır deyince Atatürk’ün yanıtı:
— Ben Trablusgarp (2) Harbi’nde içmiştim, bilirim. Pek berbat bir şeydir. Köylü bana az küfretmiş.
Ata, ardından da günümüz siyasîlerinin ders almaları gereken ‘tokat gibi’ şu sözleri söyledi:
— Siz bu yüzden vatandaşa dava açacağınıza onun insan gibi sigara içmesini sağlayın.
Kendisi hakkında, gözünün üstünde kaşı var, diyenler aleyhine bile dava açanlar, bu öykücükten etkilenirler mi?
Umarız. (...)
SON SÖZ:
Mikelanj şöyle diyor:
“Her mermer blokunda bir Venüs heykeli saklıdır. Gerçek sanatçı, bu heykeli o kaya parçasından çıkarana denir.”
Ord. Prof. Dr. Tarık Zafer Tunaya, Atatürk’ün ve O’nun bu ülkeye yaptıklarının önemini vurgulamak üzere, heykeltıraşın sözünü tamamlıyor:
“Atatürk de Türk milletinde bu ruhu, bu görkemli varlığı sezen ve ona şekil veren büyük insandır.“ (2)
Yarattığı ulus, dünya durdukça O’na sahip çıkacaktır. Anadolu Aydınlanması’nın uygarlık ışıkları içinde, Anıtkabir’inde huzurla uyusun.
GRAM GRAM ‘EPİGRAM’
Asgari ücretliye
“Yumurta ile beslen
Eflasyonu yen.”
Çözümünü öneren
Aklıevvele soru:
Hangi kümesin
Komedyen horozusun sen?
(*) Ekin: Kültür
(1) Yağı: Düşman
(2) Trablusgarp: Libya’yı oluşturan üç bölgeden birine eskiden verilen ad.
(Yenigün gazetesinin 13 Kasım 2019 ve 10 Kasım 2021 tarihli sayılarında yayımlanan iki ayrı yazımın kolajı
